Emilia i Michał Kowalscy byli ludźmi bardzo lubianymi w miasteczku. Chociaż oboje byli już na emeryturze, pamiętano, że po wojnie jako młodzi nauczyciele zorganizowali pierwszą w miasteczku szkołę i przepracowali w niej czterdzieści z górą lat. A ponieważ nauczycielami byli z powołania i kochali młodzież, wiele im zawdzięczano i otaczano powszechnym szacunkiem. Wiadomość, że starszych państwa napadnięto nocą w celach rabunkowych i pobito, rozniosła się błyskawicznie i wzbudziła powszechne oburzenie. Ludzie byli jeszcze bardziej zbulwersowani, gdy do opinii publicznej przedostały się szczegóły napadu i poznano nazwiska napastników.