Jest to jedno z najbardziej podstawowych pytań człowieka wierzącego. Nie ma na nie prostej odpowiedzi, którą by można sprowadzić do jakiś norm lub zasad pisanych. Trzeba się jej uczyć samemu w życiu. Warto się dlatego przyjrzeć konkretnym sytuacjom życiowym. 

Pan Bóg stworzył człowieka na swój obraz i podobieństwo , a w serca dał nam tęsknotę za dążeniem do poznania Boga, do poznania prawdy, do spotkania Boga. A jednocześnie wie że jesteśmy słabi, niewytrwali, dalecy od niedoskonałości. Ojcze Włodzimierzu Jezus powiedział: „Poznacie prawdę a prawda was wyzwoli. Czy jako grzeszni, możemy równocześnie żyć w prawdzie? Czy wyznawanie grzechów jest tym najistotniejszym warunkiem do życia w bliskości Boga? Narodzenia się na nowo? Czy to jest warunkiem łaski Bożej?

Uczniowie Jezusa zostali zaskoczeni. Nie wiedzą – Cieszyć się czy smucić słysząc tajemniczo brzmiące słowa o Jego odejściu i ponownym przyjściu. Słowa i emocje stały się zrozumiałe dopiero wtedy, kiedy się stało to, co się miało stać. Czy i teraz są jeszcze tajemnice zakryte przed nami? Czy zrozumiemy je, dopiero kiedy się wydarzą? Ojcze Włodzimierzu, czy to powiedzenie Jezusa:„jeszcze chwila a ujrzycie mnie”, może być i dziś dla nas takim samym wsparciem  i nadzieją, jak dla jego uczniów? Taką  lekcją wytrwałości ? Dziś często różne wydarzenia powodują w nas „mieszane uczucia”. Nie wiemy – cieszyć się czy smucić. Jak rozpoznać prawdziwą ich przyczynę, co jest u źródła tych emocji?

 Jakie jest znaczenie wiary w Jezusa Chrystusa dla wiary w Boga? Jaki jest związek jednej i drugiej? Dlaczego chrześcijanie właściwie je utożsamiają? Jezus Chrystus jest nam naturalnie bliski. Miał ciało i twarz, żył wśród ludzi, nauczał, kochał, karmił, leczył, nawracał, dokonywał cudów. Także cierpiał i  umarł za nas i obiecał nam zbawienie. Ojcze Włodzimierzu, czy można poprzestać na modlitwie do Jezusa, na miłości do Niego? Na wierze w Niego? Czy to nie jest tożsame z miłością Boga? Czy nie należy jednak pójść dalej i szukać Boga Ojca?